AUFFAHRT

Predigttext Lukas 24,44-53 [aus: EG 490]

Liebi Gmaind,

Uffahrt bedütet: Jesus fahrt uuf. Mir bliibed une. Mir chönd zwar mit uf de Berg. So wiä mir das hüt gmacht händ.

Im Aaschluss an dr Gottesdiänst schlönd mir allerdings nöd Zält uuf oder baued Hüttli, sondern mir gönd wieder abe is Tal, is Limmattal.

Uffahrt heisst: Abschied neh. D Wäg trenned sich. Uffahrt isch sone Art e Abzwigig. An dr Wäg-Gabelig fühert di ainti Route is Jensiits, di anderi bliibt vorderhand no im Diessits. S Ändziel isch bi beidne Route s Gliichige. Aber für dr Jesus isch sini ridischi Wirksamkeit verbii.

Und für d Jünger vom Jesus fangt di irdischi Wirksamkeit erst so rächt aa. Drum chönd sich d Jünger vom Jesus nöd uus’suäche, weli Route dass sie neh wänd. Ire Wäg liegt ainewäg vor ihne.

Si wärded nöd „empor’g’hobe“ wiä dr Jesus. D Jünger münd sälber marschiere.

Wandere statt schwebe.

Liäbi Gmaind,

settigi Gschichte wiä d Gschicht vo Uffahrt gits nöd allzuvili in dr Bible.

Während sinere Wanderschaft dur Galiläa isch dr Jesus emol mit es paar Jünger uf en Berg g’stiege. Döt händ si Visione und Auditione gha. Uf dütsch gsait: si hend öpis gseh und ghört. Aber nochher sind si gemeinsam wieder vom Berg obenabe: d Jünger und dr Jesus.

Bi dr letzte settige Gschicht, bi dr Uffahrts’gschicht, isch es nachher nüme wiä vorher.

Di physischi Präsenz vo Jesus isch verbi. Liiblich (leiblich) isch er vo jetzt aa nüme do.

Dr Uuferstandeni isch jo kain Gaist gsi. Für en Geist hett er en zu guäte Appetit gha, wenn er nach sinere Uuferstehig mit de Jünger gässe hett. Aim vo sine Jünger, wo Zwiifel gha hett, hett dr Jesus aabote, sini offeni Verletzig z berühere, won er vom Stich mit ere Lanze bi dr Chrüzigung bechoo hett. Dr Stich mit dr Lanze dur en römische Soldat hett er bechoo als Todestest. D Römer händ wele luege ob er scho gstorbe isch.

Nach sinere Uuferstehig hett dr Jesus en anderi Art Präsenz gha, aber es isch us dr Sicht vo de Fraue und Jünger, wo ihn erläbt händ, ee fassbari Aawese’heit gsi. D Jünger händ s Gfühl gha, er isch dr Gliich wiä vorher und isch doch veränderet. Er isch ihne erschine, nöd als Vision und als Audition, sondern als Mitläbende.

Denn isch Uuffahrt choo.

Ab dem Tag isch er leiblich abwesend.

D Folge devo sind de Jünger am Aafang nöd bewusst. Wiä hätti s ihne au chöne zum Voruus klar sii, d Situation isch neu gsi und si händ sich nöd chöne druf vorbereite.

Drum sind si nach dr Uffahrt euphorisiärt gsi. Si sind au quasi uf ere Wulche gschwebt. Obwohl, jetzt mues mer uuf’passe, e Wulche wird in dr Bible gar nöd erwähnt.

Uf de Gemälde, wo Künstler spöter vo dr Uuffahrt g’macht hett, döt schwebt Jesus gelegentlich uf eme Wülchli gen Himmel. D Schilderig in dr Bible isch churz und dürr – uf Details münd mir verzichte.

Also, zrugg zu dene, wo am Bode bliibe sind: si schwebed in Gedanke, das Erlebnis vom Abschied hett si positiv uuf’g’wüehlt. Si gönd an en Ort, wo s vil Lüüt hett – in Tempel – und priised döt Gott, vor vilne Züüge.

Dr Abschied vo Jesus hett ihres Mitteiligs’bedürfnis aa’g’stachlet. Si händ s Gfühl, si händ öpis erläbt, wo schön isch. Und jetzt, wo das verbi isch, chönd si sich erst rächt drüber freue.

Jetzt, wo s abgschlosse isch, chönd si zruck’luege, d Jünger chönd sich an ihri Aktiv’ziit mit Jesus erinnere, und im Überblick züched si Bilanz. „Es isch schön gsi.“ G’falle hett’s ne. Und das verzelled si im Tempel z Jerusalem ungeniert wiiter. Für das sind si dankbar. Si sind sogar no en Zacke meh als dankbar: si priised Gott.

Gest zobig händ d Fans vo AC Milan ihre Verein prise. Dr AC Milan hett in dr Champions League Juve – Juventus Turin – besiegt und isch Sieger vo de Landesmeister worde. Wiä das uusgseht, wenn Fans ihre Verein priised, das isch en beiidruckende Aablick. Si gumped in d Luft, si schreied sich d Seel us em Liib, si lached, si singed – und es isch ihne überhaupt nöd peinlich. Si händ esones Uus’mass an Glück erreicht, dass s Glück use muess. Dass s Glück use muess isch wichtiger als, was di andere Lüüt dänked.

Aber, wiä isch das im Fuessball’stadion? Wer is Old Trafford gange isch, der isch sowieso Fuessballfan, und hett Verständnis für so Gfühls’uus’brüch. Diä Lüüt, wo das peinlich finde würed, sones öffentlichs Priise, diä sind nöd sich go es Ticket go hole – und zahle – gange.

D Jünger vo Jesus priised Gott nach dr Uffahrt im Tempel, also an dem Ort, wo sich Mensche treffed, wo Gfühl gegenüber Gott hend und wo bereit sind, ihri Gfühl uus’z’drucke.

Dr Tempel isch kai gschlosseni Gsellschaft, sondern en gschützte Bereich. Wer will, chan derzuä choo. Diä, wo sich das nöd aatuä wänd, zuä’z’lose, wiä Gott prise wird, diä münd gar nöd in Tempel iä’choo. Jerusalem isch gross gnuäg. Mer chan links und rächts am Tempel verbii’goh, wenn mer nöd ine möcht.

Di erst Euphorie hört irgendwenn emol uuf, dr Alltag goht wiiter, und d Erinnerig spilt ihri Rolle.

„Weisch no, döt im Finale, wo dr Buffon dr entscheidendi Penalty ineloh hett...“ Und denn erinneret mer sich: zum Bispil an d Gsichter vo de Schütze im Penalty’schüsse. An ihri Angst, Verzwiflig und Erschöpfig – und an di grenzelos Erlösig, wenn si dr Ball versenkt hend – und an di grenzelos Enttüschig, wenn dr Goalie besser gsi isch als dr Penalty’schütz.

Bi de Jünger isch es ebefalls d Erinnerig gsi, wo ihri Rolle aafange spile hett.

„Weisch no, wo dr Jesus mit uf em Böötli gstande isch und de Lüüt am Ufer prediget hett, däne vile Lüüt – di vorderste sind sogar im Wasser gstande!“

Oder: „Weisch no, wo dr Jesus diä merkwürdig Frau gsund gmacht hätt, wo ihn zmizt im Gedränge berüährt hett – dass er das in däm Riise-Rummel überhaupt g’merkt hett?“

Oder: „Weisch no di lange Gsichter vo de Pharisäer, wenn si bim Striit’gspröch mit em Jesus wieder emol verloore händ? Diä händ si g’hüüslet uus’gseh!“

D Erinnerige träged Frücht: vo dr Championsleagesaison 2002/2003 gits bald s offizielle Buäch, komplett mit DVD.

Oisi erinnerete Büächer sind d Evangeliä. Ohni DVD, wenigstens ohni Dokumentar-DVD. Spielfilm über s Läbe vo Jesus gits einige. Si sind aber notgedrunge mit Phantasie gestaltet und münd sich künstlerischi Freiheite neh.

Ich chume zum Schluss.

Wenn s Erläbte schön gsi isch, und anderi das au erläbt händ, denn chan mer nochher gemeinsam dervo schwärme und in Erinnerige schwelge.

Das hilft aim drüber hinweg, dass s Rad vo dr Ziit sich unablässig wiiter’dreht, und s Läbe nöd nur us Höhe’pünkt bestoht.

AMEN.