|
|
|
|
|
|
|
|
|
2003-06-22, 10:00 Gottesdienst KONFIRMATION Anmoderation “You´ve got a friend” Anmoderation “Winds of change”
Liäbi Gmaind,
Dr Kohelet im alte Testament gseht s Thema Fründschaft vo dr praktische Siite. -e höcheri Wahrschiinlichkeit, dass mer s zu öpis bringt -nöd früüre, wenn s chalt isch -sich gegesiitig unterstütze im Fall vonere Bedrohig; und usserdäm isch Fründschaft für dr biblischi Schriftsteller Kohelet folgendes: Fründschaft isch für ihn... -en Art e Versicherig für dr Fall dass mer schiiteret; wenn mer sälber nöd in dr Laag wär, wider uf d Bai z choo und wenn mer s nöd schafft, sich elaigä neu z motiviäre.
Oisi Konfirmande händ sich em Thema Fründschaft künstlerisch g’nöcheret. Uf drei Arte: mit Fotorealismus, mit serieller Kunst und mit eme Symbolbild. Mit däne drei Arte vo dr Darstellig chan ich drei Siite vom Thema Fründschaft verbinde, won ich jetzt churz druf iigange.
An dr Siitewand vom westliche Uufgang, wo s Schiff mit dr Empore verbindet, gsehnd Si es Biispil für Fotorealismus. Dr grossi Händedruck isch zeichnet, au wenn er vo wiitem so uus’gseht wiän e grossi Foti. Zum Hintergrund vom Fotorealismus ghört ungfähr folgendi Iistellig: Mer mues d Wirklichkeit gar nöd verändere, damit si spannend zum Aaluege wird. Das, wo s git, isch bereits eso, wiä sich s em Aug aabütet, interessant. Im Fall dass mer‘s praktisch unveränderet abbildet, gseht mer s doch neu: s richtig Unerwartete im Läbe isch nämlich genau das, wo mer maint, dass mer s bereits inn- und uswändig kennt. Denn wirft mer doch nomol en Blick druf und merkt: es isch öpis Bsundrigs. Damit mer zu öpis „Fründschaft“ säge chan, bruuchts e gwüssi Duurhaftigkeit. Es isch denn e Bezüchig, wo sich bereits über en gwüsse Ziitruum erstreckt. Ziit, zum sich besser und fotorealistischer kennelerne, als mer das vilicht welle hett. Wenn mer im Militärdiänst immene Masse’schlag übernachte mues, denn chan mer zur Erkenntis cho: zwänzg schlafendi Manne mached bim Schlofe zwänzg verschideni Grüüsch. Und, mer isch joh im Militärdiänst am Obig meistens müäd. Bevor mer denn sälber ii’schloft, chan aim no där Gedanke dur dr Chopf goh: sobald ich iipfuset bin, mach ich doh au komischi Grüüsch? Grunz ich au jedesmol, wenn ich mich im Bett umdrähiä? Gib ich au es füüf-fachs Schnufzgerle vo mir, wenn ich in e unruhigi Schlof-phase iiträte? Schwätz ich au mizt im Schlaf komisches Züüg? Lüüt, wo sich über en längere Ziitraum kenned, händ au photorealistische Bezüchigs-Anteil. Si wüssed, dass dr Kollegin ihri Ohre gwacklet, wenn si lachet. Si wüssed, dass uf dr Glatze vom Kolleg d Äderli sichtbar werded, wenn er sich uufregt. Halt so Sache. Und mer chan immer derzuä dänke: wenn mini Kollege im Alltag mit mir z tuä hend, mached si au eso Beobachtige. Also bedütet Fründschaft, sich z akzeptiäre, wiä mer isch, und zwar nöd nur sich sälber z akzeptiäre, wiä mer isch, sondern au enand. Öpert akzeptiäre, so wiä si isch, wiä er isch. Nöd nur mit de Charakter’eige‘schafte, sondern au mit de g’wacklende Ohre bim Lache und de uufpumpte Äderli uf dr Glatze im Stress.
Liäbi Gmaind, ich chume zur serielle Kunst. An dr Nordwand vo oiserer Chile bim Chrüz gsehnd Si es Motiv nöd nur ainmal, au nöd zwaimol, sondern viärmol. Viär Doppelherze. Rot und gelb, mit schwarzer Fassig und silbrigem Finish. Es Kunstwerk, wo bereits im Original us mehrere gliichige Teil bestoht, verwiist uf d Wiederholig. In dr Fründschaft isch Wiederholig e Tatsach. Mer erfindet sich nöd jede Tag noi. D Situatione, wo mer sich drin mit de Kollege befindet, sind im allgemeine scho emol do gsi. Als Schüäler isch mer scho emol amene Fritig’morge uf di erst Lektion in d Schuäl gange. Nöd nur aimol, nöd nur zwaimol, au nöd viärmol, sondern knapp viärzg Mol in aim Johr, und s Johr vorhär au, und s Johr vorhär au. Di allermeiste Situatione, wo mer sine Mitmensche drin begegnet, sind Wiederholige vo früänere Situatione. Wenn Si diä viär Doppelherze betrachted, stelled Si aber fest, dass gliich doch nöd gliich isch. Jedes gseht wieder e chli anders uus. Und di chliine Differenze sorged für d Läbhaftigkeit. In ere Fründschaft wiederholed sich di meiste Situatione immer und immer wieder, aber es mues nöd langwiilig werde, es mues nöd stereotyp werde, sondern es chan immer wieder e chli anders sii, es chan sich immer wieder öpis Chliises verändere, und dass bringt Abwechslig dri. Es Thema mit Variatione. S Motiv, nämlich d Herzlichkeit, bliibt sich gliich. Wo d Symphatie läbt, chas im ainte Fall meh rot und im andere Fall meh silber und wieder im andere Fall en dickere gälbe Rand haa. Uf dr erst Blick maint mer, es seig immer s gliich. Bim nöchere Hii’luäge nimmt mer d Vielfalt wahr.
So, und dodrmit chum ich zum dritte Bild, zu dr grosse Sunne. Das isch es Symbolbild. D Sunne symbolisiärt d Fründschaft, und ihri Strahle entspreched de Uus’wirkige, de Erschiinigs’forme, wo Fründschaft hett. Respekt chan sone Uus’wirkig vo Fründschaft sii. Fürenand doh z sii isch e Erschiinigs’form vo Fründschaft. Zum Reiz vo dr symbolische Kunst ghört s Ungefähre. S Vieldütige, wo aim derzuä verleitet, is Blaui (ins Blaue hinaus) use z dänke. D Fründschaft isch jo kai Sunne. Und Vertraue isch kain Sunne’strahl. Trotzdäm dürfted vili Lüüt oises Bild für verständlich halte. D Sunne isch e Quelle vo Wärmi und vo Liächt, si isch zuäverlässig wil si - bis jetzt ämel - no immer uuf’gange isch. Und so wiä diä Eige’schafte vo dr Sunne hätted mir Fründschaft gärn: als öpis, wo doh isch. Ganz selbstverständlich. Ohni dass mer jede Morge fröge mues: „Liäbi Sunne, wärsch du so guät, würdsch du jetzt füre’choo und für ois schiine? Es wär, liäbi Sunne, echt toll, wenn du dich derzuä uuf’raffe chöntisch, hüt uuf’z’goh.“ Bi dr Sunne verlöhnd mir üs druf, dass si doh isch und dass si wirkt. Genauso wünsched mir ois Fründschaft und Kollegialität in oiserne Läbe als öpis, wo selbst’ver’ständlich isch. AMEN.
|