Home

Email

Familiengeschichte

Nachlesen

Partei sein

Denkanstoss

Links

2004-04-04, 10:00 Gottesdienst zum Palmsonntag
Pfr. Jean-Marc Monhart

Liturgie

Predigttext: Philipper 2,5-11

    (05)Habt im Umgang miteinander stets vor Augen, was für einen Massstab Jesus Christus gesetzt hat:

    (06)Er war in allem Gott gleich,
    und doch hielt er nicht daran fest,
    zu sein wie Gott.

    (07)Er gab es willig auf
    und wurde einem Sklaven gleich.
    Er wurde ein Mensch in dieser Welt
    und teilte das Leben der Menschen.

    (08)Im Gehorsam gegen Gott
    erniedrigte er sich so tief,
    dass er sogar den Tod auf sich nahm,
    ja, den Verbrechertod am Kreuz.

    (09)Darum hat Gott ihn auch erhöht
    und ihm den Ehrennahmen verliehen,
    der ihn hoch über alle stellt.

    (10)Vor Jesus müssen alle niederknien -
    alle, die im Himmel sind,
    auf der Erde und unter der Erde;

    (11)alle müssen feierlich bekennen:
    „Jesus Christus ist der Herr!“
    So sollen sie Gott, den Vater, ehren.

 

 

Liäbi Gmaind,

was muäs mer glaube, damit mer es Mitglied vo dr evangelisch-reformiärte Landes-Chile isch?

Nüt muäs mer glaube, damit mer es Mitglied vo dr evanglisch-reformiärte Landes-Chile isch. Dr Mitglieder-Biitrag muäs mer zahle – dr Mitglieder-Biitrag, das sind d Chile-Stüüre.

Natürlich glaubt mer gliich öpis, aber das schriibt aim kaine vor!

Jetzt gömer vom Spezielle zum Allgemeine:

Was muäs mer glaube, damit mer en Christ isch?

Es git kai Instanz, wo über allne Chile stoht, so quasi e Master-Chile; eini, wo für jedes Mitglied vo irgend einere Chile entscheidet: du bisch Christ und du nöd. Du glaubsch richtig und du nöd.

Obwohl, es git e Chile, wo sich offiziell als Master-Chile, als Ober-Zentral-Chile empfindet. Das isch di römisch-katholisch Chile. Dr Jesus hätt sim Jünger Petrus emol gsait: „Ich gibe dir s Rächt zum Löse und Binde.“ Das hätt dr Jesus am Petrus gsait, mer chas in dr Bible nachläse. Nöd in dr Bible nachläse chan mer, dass di römische Päpst dr Petrus als Stammvater adoptiärt händ. Nöd in dr Bible nachläse chan mer, dass di römisch-katholisch Chile dr Uusspruch vom Jesus für sich als Organisation adoptiärt hätt.

Offiziell hätt di römisch-katholisch Chile bis zum hütige Tag s Rächt beschlagnahmt, über Christ-Sii oder nöd Christ-Sii vo jedem einzelne Gläubige uf dr ganze Wält z entscheide. Nach siim aigete Chile-Verständnis entscheidet dr Papst vo Rom, wer vo ois Reformierte im Kanton Züri en Christ isch und wer vo ois Reformiärte, zum Bispil do in däre Chile, kain Christ isch.

Jetzt säged mir vermuätlich: was di Reformiärte glaubed, goht en katholische Chile-Füährer doch gar nüt aa. Bi üs in der Schwiiz isch das au so. Zumindest siit einige wenige Johr. Aafangs vom 18. Johrhundert hett bi dr Schlacht vo Villmerge dr letzti Religions-Chriäg in der Schwiz stattgfunde. Där Chriäg hett zwar wiä zimli alli sogenannte Religions-Chriäg vil mit Politik z tuä gha. Aber – ob üs das passt oder nöd – d Schlacht vo Villmerge hett au öpis mit Religion z tuä gha. Si isch dr letzti Versuäch gsi, di ärgerlich Aaweseheit vo Reformiärte in dr Schwiz mit G‘walt z be’ende.

Där Versuäch, mit G‘walt e rein katholischi Schwiz z wieder-erschaffe, isch vor 300 Johr g’schiiteret.

An dr katholische Theorie über d Vorherrschaft, s Chef-Chile sii über alli Gläubige, au di Reformiärte, hätt sich siithär überhaupt nüt g’änderet. Für Rom sind mir immer no Ketzer, 2. Klass-Gläubigi, Ab’g’falleni.

Aber mir chönd s üs als Reformiärti hüt leiste, z schmunzle über diä Gross-Macht-Aasprüch.

Mir chönd s üs als Reformiärti hüt leiste, dr Papst in Rom z überseh, ihn z ignoriäre.

Joh, mir chönd s üs sogar leiste, dr Papst Johannes Paul dr Zwaiti als en iidrückliche, hochbetagte Maa z würdige. Mir chönd ihm zuägestoh, dass er für s Christetum vil g’laistet hett in sinere bemerkenswerte Karrierä und mir dörfed, nach allem, was mir wüssed, aaneh, dass er en starke Glaube hett.

Eso locker und verständnisvoll und g‘schwüsterlich chönd mir das hüt gseh, wil oiseri Vorfahre mit militärischer Gwalt ihri Frei’heit erzwunge händ.

Hüt trait d Ökumene in dr Schwiz schöni Frücht.

S Zäme-Läbe vo Katholike und Reformiärte isch entspannt.

Mir händ in Oberengstringe erfreulichi ökumenischi Gottesdiänst, emol in dr Chile vo oiserne römisch-katholische Glaubensbruäder und –schwöstere, und denn wieder in oiserer Chile, und aimol im Johr (bi schönem Wetter!) uf em Dorfplatz.

Das isch en sehr en erstrebenswerte Zuästand, wo mir hüt gnüssed.

Nöd nume im Dorf funktioniärt das.

Au uf nationaler Ebeni gits praktischi Ökumene: Im Militär betreued di katholische Armeeseelsorger au di Reformiärte, und di protestantische Armeeseelsorger betreued au di katholische Soldate und Offiziär.

Där erstrebenswerti Zuästand, wo mir hüt dervo profitiäred, där isch nöd dur Toleranz’gspröch herbii’gfüährt worde, sondern dur Kanone und G‘wehr und Messer und Äxt und Pistole und Füüst – dur Bluät und Gwalt.

Dr Zuästand vom tolerante Zsäme-Läbe zwüsched Katholike und Reformiärte isch nöd aifach entstande, wil mir üs em römische Macht‘aaspruch unterworfe hätted. Mir händ nöd gsait: „OK, ok, mer gsehnd s jo ii, das mit em reformiärt sii isch en Irrtum gsi – mir werded jetzt wieder katholisch.“

Dr Zuästand vom sich Akkzeptiäre zwüsched Katholike und Reformiärte isch nöd entstande, wil oisi Vorfahre amene früanere Papst gsait händ: „Bitte, bitte, akkzeptiär ois doch, wiä mir sind!“

 

Liäbi Gmaind,

in dr katholische Theorie sind mir bis hüt nöd akkzeptiärt.

Aber in dr katholische Praxis sind mir hüt toleriärt.

Wil, in dr Realität hätt dr Papst kai Machtmittel, zum ois zu irgendwas zwinge.

Und drum chönd - wil er kai Gwaltmittel hett, zum sini Ideä gege ois dure’setze - , drum chönd mir nätt zunenand sii:

do in Oberengstringe,

im Kanton Züri,

und in dr Schwiiz.

Und es isch vil, vil schöner, nätt zunenand z sii, als mit Gwehr ufenand los z goh.

Oisi Vor-Vorfahre, wo in Villmerge ufenand gschosse händ, diä wäred sicher au liäber nett gsi zunenand anstatt sich abe’z’metzle. (Ämel di meiste – Uusnahme git’s immer!)

Aber wenn di aint Siite Unterwerfig forderet, gits kais Nätt-Sii. Es git nur Unterwerfig, oder, wenn mer sich nöd unterwerfe wil, denn muäs mer sich halt wehre.

Oise hütigi, aktuelli Religionskonflikt isch nüme reformiärt-katholisch. Das ghört dr Vergange’heit aa, es ist Geschichte, und ich hoffe und wünsch mir dass in däm Land niä meh Katholike und Reformiärte ufenand los gönd.

Oise hütigi, aktuelli Religionskonflikt verlauft entlang vo de Bruch‘liniä zwüschet verschiedene Religione.

In Indiä gits Religionskämpf zwüschet Moslem und Hinduiste.

In Sri Lanka gits Religionskämpf zwüschet Hinduiste und Buddhiste.

Und wältwiit gits en Religionskampf zwüschet fundamentalistische Muslim-Terroriste und em gesamte Reste vo dr Wält.

Das, wo 1712 uf em Schlachtfeld vo Villmerge in dr Schwiz stattgfunde hett, isch damals für d Schwiz e grossi Sach gsi.

Aber es isch g‘samt-europäisch betrachtet aigentlich nur ein Detail der Geschichte gsi.

Imene gsamteuropäische Gschichts‘buäch wär Villmergen nur e Fuässnote innerhalb vo de damalige katholische Versuäch, ihri Vormachts-Theorie in d Praxis um’z’setze.

Ich han vorher diä Usenand‘setzig zwüschet de Konfessione eso gschilderet, wil ich vermuäte, dass d Struktur vo dr Usenandsetzig zwüschet Christetum und Islam ähnlich isch.

Was hüt zwüschet Christetum und Islam ablauft, funktioniärt meh oder weniger gliich wiä das, wo früäner zwüschet Katholike und Protestante ab’g‘loffe isch.

Dr Islam bestoht us verschidene Strömige und Untergruppe.

Di allermeiste Strömige vom Islam händ dr gliichige Machtaaspruch wiä dr Papst in Rom: si nämed sich s Rächt use, z bestimme, wer gläubig isch und wer ungläubig isch.

Diä, wo ungläubig sind, händ aigentlich nur ais Rächt, nämlich, sich zum sogenannt „richtige“ Glaube z bekehre. Wer sich nöd bekehrt, wird im beste Fall duldet. „Duldet“ werde, was bedütet das?

„Duldet“ werde, das bedütet, es goht aim solang schlecht, wiä di „richtige“ Gläubige guäti Luune händ.

Wenn aber di „richtige“ Gläubige schlechti Luune händ, denn goht’s de „Duldete“ nöd nur schlecht.

Sondern denn gohts ois dräckig.

Us dr Sicht vo nahezu jedem gläubige Muslim sind mir Gottes’lästerer.

Christe glaubed, dass Jesus am Chrüz g’storbe isch.

Im Koran stoht, dass Jesus nöd am Chrüz g’storbe isch.

Nach islamischem Verständnis hebt e neui Offebarig di alti Offebarig uf.

S heilige Buäch vom Islam, dr Koran, isch neuer als s d Bible. Dr Koran isch rund 500 Johr nach dr Bible entstande.

Wenn drum in dr Bible öpis über dr Jesus stoht, isch das nach islamischem Standpunkt alti Offebarig. Wenn aber im Koran öpis über dr Jesus stoht, isch das nach islamischem Standpunkt noii Offebarig. Di noi Offebarig vom Koran hebt di alt Offebarig vo dr Bible uuf.

Wer sich jetzt no trotzdem nach dr alte Bible richtet statt nach em noie Koran, der widerspricht em Profet Mohamed.

Und, wil dr Profet Mohamed jo nur s Wort vo Allah wiitergee hett, widerspricht en Bibelgläubige em Allah sälber.

Gott widerspreche isch im Islam Gotteslästerig.

Gotteslästerig wird mit em Tod bestroft.

Mer chan nöd Christ sii, ohni gliichzitig nach islamischem Mehrheitsverständnis Gotteslästerer z sii.

Mir glaubed, dass Jesus dr Christus isch. Jesus isch also dr König, d Bruck vom Himmel zur Erde. Jesus isch Gottes Sohn.

Im Koran wird usdrücklich erwähnt, dass Jesus nöd Gottes Sohn isch, dass Jesus nöd göttlich isch. Diä Ussag vom Koran wird, wiä dr gesamti Koran, als Offebarig dur dr Profet Mohamed ufgfasst.

Wer also sait, dass Jesus göttlich isch, widerspricht em Profet Mohamed. Und, wil dr Profet Mohamed dr Koran jo direkt vo Allah überchoo hett, widerspricht so öpert em Allah.

Allah widerspreche isch Gotteslästerig. D Strof (die Strafe) für Gotteslästerig isch dr Tod.

In Saudiarabiä isch es sogar in Privat‘rüüm verbote, d Bible z läse und Gottes‘diänst z veranstalte. Di saudi-arabisch Gsetzgäbig isch total konsequent.

Stelled Si sich vor, där Text us em Philipperbriäf würdi in Saudi-Arabiä inere Privatwohnig vorgläse. Im Philipper 2,5-11 stoht uusdrücklich, dass Jesus Gottes Sohn isch. Das isch nach em wahabitische Islam Gotteslästerig.

Und jede Gläubigi möchti doch verhindere, dass in sim Land Gott g’lästeret wird. Also isch es in sich logisch, dass jeglichi christlichi Aktivität schlichtweg verbote wird. Zum s Land rein halte.

 

Liäbi Gmaind,

ich wünsch mir e Wält, wo in däre Wält Christe und Muslim nätt sind zunenand.

Und zwar so, wiä in Oberengstringe Katholike und Reformiärti nätt sind zunenand.

Reformiärti und Katholike glaubed an dr gliichige Gott.

Das hilft ois, s Verbindendi in dr Vordergrund z schiäbe und s Trennende zruck’z’dränge.

Vilicht chan mer denn eines Tages au emol säge, dass d Muslim und d Christe an dr gliichigi Gott glaubed.

D Voruussetzig derfür isch, dass dr Glaube an Jesus nüme als Gotteslästerig bezeichnet wird.

AMEN.

 

Liturgie

 

    01Eingangsspiel

    02Grusswort

    03Lied EG 571,1-3 „Die güldne Sonne“

    04(stehend / im Wechsel) Psalmgebet EG 136 {Psalm 118}

    05Schriftlesung: Johannes 12,12-19

    06Lied EG 8,1.2.1 „Ich lobe meinen Gott“ (mit Gitarre)

    07Predigttext: Philipper 2,5-11

    08Lied EG 242,1-5 „Lobe den Herren“

    09Predigt

    10Zwischenspiel

    11(stehend) Fürbitte

    12Reprise Monatslied EG 537,1-4 „Geh aus“

    13Kollekte: Honduras-Projekt

    14Mitteilungen: Lob Gd. Karfreitag. Ostern.

    15Vertrauenslied EG 531,1-3 „Weisst du, wie viel“

    16Schlusswort

    17Schlussstrophen EG 571,8.10

    18(stehend / gemeinsam) Unser Vater

    19(stehend) Segen

    20(sitzend) Ausgangsspiel